افتادگی پلک به طور سنتی به عنوان یک معضل مادرزادی، زمانی که نوزاد با ضعف عضلانی پلک متولد می‌شود،یا سالخوردگی، تضعیف عضلات به هنگام پیری، در نظر گرفته می‌شود. با این حال، این دسته‌بندی بخش قابل توجهی از نوجوانان، جوانان و بزرگسالان مبتلا به افتادگی پلک را نادیده می‌گیرد. به لحاظ پزشکی، افتادگی پلک مادرزادی در نوزادان یا کودکانی تشخیص داده می‌شود که نمی‌توانند چشم خود را باز نگه دارند. و افتادگی پلک سالخوردگی نیز اغلب در افراد پیری تشخیص داده می‌شود که پوست پلک‌شان سست و شل شده است.

10-2-12-c

با این حال، افتادگی پلک به مانند هر وضعیت دیگری مستلزم شرایط خاصی  است. به عنوان مثال، یک فرد مبتلا به فشار خون ممکن است فشار خون حاد و یا مرضی داشته باشد. اما وضعیت فشار خون به عوامل ذاتی و سبک زندگی هر فرد نیز بستگی دارد. بسیاری از افراد باافتادگی پلک مادرزادی به دنیا می‌آیند، اما در دوران کودکی متوجه آن نمی‌شوند. با بالا رفتن سن، چشم‌ها کوچک به نظر می‌رسند و شیارهایی بر روی پیشانی ایجاد می‌شود.

افراد سالخورده‌ای که به افتادگی پلک مبتلا هستند، دچار تفکیک مکانیکی (جدا شدن) عضلات پلک شده‌اند. افتادگی پلک با ضعف ذاتی سلول‌های چشم (عضله بالابرنده) تفاوت دارد. در افتادگی پلک، عضله در جای خود به خوبی عمل می‌کند، اما ارتباط آن با پلک و در نهایت با چشمبه مرور زمان قطع می‌شود.این مسئله ممکن است به علت ساییدگی، تحلیل رفتن سلول‌ها و جراحی آب مروارید رخ دهد. استفاده ی طولانی مدت از لنز نیز می‌تواند موجب ضعف عضلانی چشم شود؛ چون فرد روزی چند بار پلک‌های خود را برای گذاشتن و برداشتن لنز با فشار دست باز و بسته می‌کند.

منابع:

کتاب‌ Plastic Surgery Secrets Plus نوشته جفری واینز وایگ

وب سایت  www.associatesinplasticsurgery.com

وب سایت www.advancecosmetic.com

این خبر را به اشتراک بگذارید :