برای اینکه بخواهیم وضعیت هماهنگی آنومالوس شبکیه ای بیمار را ارزیابی کنیم بایستی بتوانیم زوایای انحراف بیمار را بدرستی اندازه گیری کنیم.اکثر روش های اندازه گیری زاویه انحراف آبژکتیو می باشند و تنها تست سابژکتیو ارزیابی زاویه انحراف پدیده phi می باشد.توجه داشته باشیم که ARC تنها تحت شرایط دو چشمی ایجاد می شود پس برای اندازه گیری زاویه انحراف بجای ACT که در آن بیمار بصورت مونواوکلار به تارگت فیکساسیونی توجه می کند از PHI phenomenon  که در آن هر دوچشم باهم باز می باشند استفاده کنیم.

همانطور که در قسمت بالا بیان کردیم این تست برپایه پاسخ های بیمار استوار می باشد.برای انجام دقیقتر این تست قبل از انجام آن ماهیت تست را بطور کامل و هدفی که از انجام تست داریم را به بیمار توضیح می دهیم و از بیمار می خواهیم تا هنگام جابجایی کاور مقابل چشم حرکت تارگت فیکساسیونی را گزارش کند.توجه داشته باشید که برای اندازه گیری زاویه سابژکتیو بدین روش بایستی کاور را با سرعت زیاد مقابل چشم ها جابجای کنیم تا وضعیت باینوکولاریتی بیمار را بهم نزنیم و تفاوت این روش و ACT همین جاست.در ACT نیز مانند روش PHI   کاور را پشت سرهم مقابل چشم ها جابجا می کنیم اما با این تفاوت که سرعت جابجایی بسیار کمتر است و بیمار عملا تبدیل به مونواکولار می شود و در این حالت ما بجای اندازه گیری زاویه سابژکتیو،زاویه آبژکتیو بیمار را اندازه گیری می کنیم.

هنگام جابجایی کاور مقابل چشم بیمار از وی می خواهیم تا جهت حرکت تارگت فیکساسیونی را برای ما گزارش کند.اگر بیمار بگوید که جهت حرکت تارگت و کاور همسو می باشد در این صورت بیمار اگزو می باشد و اگر بیمار حرکت مخالف را برای تارگت و کاور گزارش کند در این صورت بیمار ایزو می باشد.برای اندازه گیری باید از پریزمNEUTRALIZATION  استفاده کنیم.این پریزم را مقابل چشم بیمار قرار می دهیم تا فرد حرکتی گزارش نکند که در این حالت مقدار پریزم بدست آمده برابر با زاویه سابژکتیو انحراف می باشد.توجه داشته باشید که ممکن است بیمار در این حالت گزارش تاری دید بکند که این بعلت قرار گرفتن تصویر روی نقطه آنومالوس می باشد.بیمار بجای اینکه از نقطه فووآل برای فیکس استفاده کند از نقطه آنومالوس استفاده می کند که باعث کاهش حدت بینایی در مقایسه با چشم دیگر می شود.
کلیدواژه ها : ,

این خبر را به اشتراک بگذارید :