امروزه روش های مختلفی برای اصلاح عیوب انکساری چشم وجود دارد و روش جراحی انکساری قرنیه یکی از آنها می باشد.در گذشته از روش هایی مانند تجویز عینک و عدسی های تماسی برای اصلاح عیب انکساری استفاده می شد اما امروزه با پیشرفت علوم چشم و بینایی در خواست جراحی انکساری برای اصلاح نمره چشم بیشتر از گذشته شده است.عینک و لنز های تماسی با توجه به کم خطر تر بودن آنها نسبت به روش های جراحی همچنان در بین بیماران طرفداران زیادی دارند اما روش جراحی نیز توانسته است در بین این روش ها برای خود جایگاهی دست و پا کند.روش های جراحی مختلفی برای اصلاح عیوب انکساری در ایران انجام می شود که لازک،لیزیک،PRK و رینگ های داخل قرنیه ای از این دست جراحی ها می باشند.

سه روش لازک،لیزیک و PRK امروزه در کشور ما بیشتر از سایر روش ها مورد استفاده قرار می گیرد.اما بایستی به این نکته توجه کرد که هر کدام از این روش های جراحی معایب و مزایای خاص خود را دارند و جراح و بیمار بایستی بر اساس نیاز و مزایای روش ها یک روش مشخص را انتخاب نمایند.روش جراحی PRK  برای مایوپی کم تا متوسط روش بهتری می باشد و بطور دقیق می توان آنرا انجام داد اما یکی از معایب این روش می توان به درد بعد از عمل و بازگشت نمره نزدیک بینی اشاره کرد.البته روش PRK در نمره های بالای نزدیک بینی نتیجه مطلوبی ایجاد نمی کند.روش لیزیک که متداولترین روش جراحی انکساری در ایران می باشد و اغلب بیماران تمام جراحی های انکساری را به نام لیزیک می شناسند نیز دارای معایب و مزایای مخصوص به خود می باشد بطور مثال در این روش ریکاروی دید بیمار بعد از جراحی سریعتر از روش های دیگر صورت می پذیرد و بیمار راحتی بعد از عمل بیشتری با این روش در مقایسه با روش های دیگر دارد اما از معایب این روش نیز می توان به کراتیت لاملار و کراتکتازی بعد از عمل اشاره کرد.

 

در این روش بعد از ریختن الکل بروی چشم بیمار فلاپ اپیتلیومی قرنیه ای از چشم فرد تهیه شده و عمل ابلاسیون دراسترومای زیر فلاپ توسط لیزر بعد از برداشتن فلاپ انجام می شود.این روش مزایای دو روش لیزیک و PRK را همزمان دارد و مانند روش لیزیک دیگر فلاپ استرومال تهیه نمی شود و مشکلات این نوع فلاپ در جراحی لازک وجود ندارد و همچنین در این جراحی نیز دیگر مانند PRK مشکلات ناشی از برداشتن کامل فلاپ بعد از عمل دیده نمی شود.

اندیکاسیون های لازک

در مطالعه ای که گابلر و همکارانش انجام دادند به این نتیجه رسیده اند که جراحی لازک برای افراد بالای ۲۰ سال مناسب تر است.بهترین دامنه نمره برای عمل لازک از ۱٫۰۰- تا ۷٫۰۰- گزارش شده است.یکی از مهمترین مشکلاتی که بعد از عمل PRK اتفاق می افتد corneal haze می باشد.این مشکل بعد از عمل لازک کمتر مشاهده شده است و دلیل آن می تواند استفاده از لیزر اگزایمر با پهنای باند گسترده تر باشد.

لازک در مورد بیمارانی که حرفه و فعالیت ورزشی آنها بگونه ای است که در معرض خطر فلاپ قرار دارند مانند بوکسور ها و یا ورزشکاران رزمی مناسب تر است و جراح می تواند بجای روش لیزیک از روش لازک استفاده کند.بطور کلی لازک را در مواردی که نمی توان از میکروکراتوم استفاده کرد به بیمار توصیه نمود.در بعضی از موارد مانند کوچک بودن شکاف پلکی نمی توان میکروکراتوم را بدرستی درون چشم قرار داد،در مواردی مانند وجود پارگی در شبکیه و یا RDنمی توان از میکروکراتوم استفاده نمود.در برخی از موارد بیمار بعلت استفاده طولانی مدت از لنز های تماسی دچار نئووسکولاریزاسیون کورنئال می شود که در این مواقع انجام عمل لازک برای بیمار مناسب تر خواهد بود.

اندیکاسیون های لازک را بصورت زیر می توان خلاصه کرد:

۱-بیمارانی که ورزش های رزمی و سنگین انجام می دهند

۲-بیمارانی که دچار نئوواسکولاریزاسیون قرنیه ای می باشند

۳-بیمارانی که دچار دیستروفی لاملار می باشند

۴-بیمارانی که قرنیه کوچک دارند و بریدن فلاپ اپیتلیال امکان پذیر نیست

۵-بیمارانی که قرنیه خیلی نازک دارند

بعلت اینکه در جراحی لازک از میکروکراتوم استفاده نمی شود به همین دلیل نیز نیاز به استفاده از اسپکولوم بزرگ نیست و در نتیجه درد حین عمل نیز کمتر از لیزیک می باشد و از طرف دیگر پتوز بعد از عمل نیز ایجاد نخواهد شد.علاوه بر آن همانطور که قبلا نیز اشاره کردیم در این عمل فلاپ تهیه نمی شود و در نتیجه مشکلات ناشی از فلاپ مانند جابجایی فلاپ بعد از عمل ایجاد نمی شود.نکته مهمی که قبل از انجام عمل لازک بایستی بدان توجه کرد آموزش بیمار می باشد.بایستی قبل از انجام عمل بیمار را از ماهیت عمل آگاه ساخت و این موضوع مطرح شود که ریکاوری بینایی بعد از عمل لازک در مقایسه با عمل لیزیک طولانی تر می باشد اما ثبات دید بعد از لازک بالاتر و بهتر از لیزیک می باشد.

کنترا اندیکاسیون های عمل جراحی لازک:

در این عمل نیز مانند سایر اعمال جراحی انکساری معاینه دقیق و گرفتن تاریخچه پزشکی بیمار انجام شود.بیمار قبل از عمل بایستی از نظر بیومیکروسکوپی مورد معاینه قرار گیرد و هرگونه علائم و نشانه های میکروآنوریسم و نئووسکولاریزاسیون بایستی تشخیص داده شود .در صورت عدم تشخیص نئوواسکولاریزاسیون قرنیه ای در منطقه اپتیک زون بیمار حین عمل دچار خونریزی شده و ابلاسیون نامنظم انجام خواهد شد.کنترا اندیکاسیون های لازک را می توان به دو دسته تقسیم کرد:

۱)کنترا اندیکاسیون های مطلق

۲)کنترا اندیکاسیون های نسبی

در مورد کنترا اندیکاسیون های مطلق همانطور که از نام آن برمی آید به هیچ عنوان این عمل را نباید انجام داد اما در مورد کنترا اندیکاسیون های نسبی می توان به در نظر گرفتن چند فاکتور عمل را با دقت بیشتر انجام داد البته در بعضی از موارد نیز نمی توان عمل را انجام داد.

–          کنترا اندیکاسیون های مطلق:

الف)اکسپاژر کراتوپاتی

ب)بیماران مونواوکولار

ج)کراتوکونوس(قوز قرنیه)

د)هرپس زوستر

     –   کنترا اندیکاسیون های نسبی:

الف) کراتیت هرپس سیمپلکس

ب)سابقه عمل چشم

ج)مایوپی ناپایدار و یا مایوپی پیشرونده

د)اسکار قرنیه ای

و)آستیگماتیسم نامنظم

ه)بیماری های عود کننده قرنیه ای

بایستی در مورد بیماران بالای ۴۰ سال این نکته را بخاطر سپرد که بدلیل کاهش کیفیت لایه اشکی استفاده از لنز های پانسمان بعد از عمل با مشکلات متعدد روبرو خواهد شد و برای غلبه بر این مشکلات بایستی راهکار مناسب را انتخاب کرد.بیمارانی که لایه اشکی آنها کیفیت لازم را ندارد بایستی از مالش چشم های خود برای چند روز بعد از عمل پرهیز کنند .انجام دادن مالش چشم چند روز بعد از عمل در چسبیدن اپیتلیوم به استروما مشکلات زیادی ایجاد خواهد کرد.

این خبر را به اشتراک بگذارید :