هایپروپی یا همان دوربینی یکی از عیوب انکساری چشم می باشد که در آن تصویر اشیاء در پشت شبکیه چشم تشکیل می گردد.همانطور که می دانید در اصلاح دوربینی از عدسی های مثبت استفاده می کنیم تا کانون تشکیل تصویر را بروی شبکیه قرار دهیم.دوربینی دلایل مختلف می تواند داشته باشد اما آنچه که واضح کمبود قدرت انکساری چشم در مقایسه با محل تشکیل تصویر می باشد.این عیب انکسار با روش های مختلف قابل درمان می باشد که از این روش ها می توان عینک،لنز های تماسی و جراحی انکساری را نام برد.یکی از دغدغه های مهم در زمینه بیماری دوربینی میزان نمره تجویز شده و چگونگی تجویز نمره دوربینی می باشد.

 

هایپروپی را از نظر کلینیکی می توان به سه دسته زیر تقسیم بندی کرد:

الف)هایپروپی ساده:همان دوربینی است که در اثر ضریب شکست و یا طول قدامی خلفی چشم ایجاد می شود

ب)هایپروپی پاتولوژیک:در اثر ضربه و یا عدم رشد کافی و یا در اثر بیماری خاص ایجاد می شود

ج)هایپروپی فانکشنال:این هایپروپی می تواند در اثر فلج تطابقی ایجاد شو

هایپروپی را می توان بگونه ی دیگری نیز تقسیم بندی کرد.این تقسیم بندی بر اساس نمره چشم می باشد:

الف)هایپروپی کم:نمره چشم کمتر از ۲٫۰۰+ باشد

ب)هایپروپی متوسط:نمره چشم بیشتر از ۲٫۲۵+ و کمتر از ۵٫۰۰+ باشد.

ج)هایپروپی زیاد:نمره چشم فرد بیشتر از ۵٫۰۰+ باشد.

نوزادان هنگام بدنیا آمدن مقدار اندکی هایپروپی دارند که این مقدار معمولا کمتر از ۲ دیوپتر می باشد البته عده ی اندکی نیز مقدار متوسط دوربینی را دارند اما به مجرد فرایندامتروپیزاسیون مقدار دوربینی کودک کاسته می شود.آتکینسون اعتقاد دارد کودکانی که مبتلا به مقدار متوسط هایپروپی در صورتی که تا ۴ سالگی درمان نشده باشند ۱۳ برابر بیشتر از سایر کودکان مستعد ابتلا به استرابیسم می باشند.

در اینجا بایستی به نوع دیگری از تقسیم بندی هایپرمتروپی اشاره کنیم و آن تقسیم بندی دوربینی بر اساس سیستم تطابق چشم ها می باشد:

الف)هایپروپی Manifest:همان هایپروپی است که در معاینه بدون سایکلوپلژی بدست می آید.

ب)هایپروپی latent: همان هایپروپی است که در معاینه با سایکلوپلژیک بدست می آید.

هایپروپی نوع دوم که در معاینه با سایکلوپلژیک بدست می آید معمولا توسط سیستم تطابقی خنثی می شود افزایش سن میزان بیشتری از هایپروپی نوع دوم آزاد شده و باعث بروز هرچه بیشتر سمپتوم در بیمار می شود.

علائم و نشانه های بیماری هایپروپی:

علائم و نشانه های بیماری دوربینی در بین افراد مختلف گوناگون است اما بر اساس نوع مشکل همراه با دوربینی می تواند متنوع باشد بطور مثال اگر دوربینی با آستیگماتیسم مورب یا مخالف قاعده ترکیب شده در مقایسه با دوربینی ساده مشکلات چشمی بیشتری ایجاد می کند .معمولا افراد جوان بعلت داشتن ذخیره تطابقی بیشتر می توانند میزان دوربینی بیشتری را تحمل کنند و دچار مشکل نشوند اما اگر ذخیره تطابقی فرد به اندازه نمره دوربینی وی نباشد می تواند حتی در نمره های پایین نیز ایجاد استنوپی در فرد کنند.بنا به هر دلیلی اگر میزان تطابق فرد کاهش یابد بطور مثال در اثر خستگی و یا کهولت سن ،میزان هایپروپی پنهان بیشتر شده و در اصطلاح مقداری نمره آزاد خواهد شد فرد را در دید نزدیک دچار مشکل خواهد کرد و این مشکلات بصورت سر درد نیر بروز می کند.

بطور کلی علائم و نشانه های هایپروپی را می توان بصورت زیر دسته بندی کرد:

۱)پلک زدن مکرر

۲)خستگی چشم

۳)ناتوانی در تمرکز بروی اشیاء

۴)تاری دید گذرا و یا تاری دید دائمی

۵)مشکلات در دید دوچشمی

۶)کاهش هماهنگی دست-چشم

۷)کج و معوج شدن صورت بیمار هنگام مطالعه

تجویز در بیماران هایپروپیک سختی های بسیاری دارد و برای یک تجویز مناسب بایستی چند فاکتور مانند وضعیت دید دوچشمی بیمار،نیاز های شغلی و روزمره و علائم بیمار را در نظر گرفت.در قسمت آینده سعی می کنیم تا در مورد تجویز هایپروپیک بیشتر صحبت کنیم.

این خبر را به اشتراک بگذارید :