تعریف و تقسیم بندی

انيزومتروپيا نامي است كه از چهار جزء يوناني تشكيل شده است. انيزومتروپس (ان:نه) (ايزو:مشابه) (متر:اندازه گيري) (اپس:چشم).

انيزومتروپيا يا اسيمتروپيا وضعيتي است كه قدرت انكساري دو چشم نابرابر است.

حالات متفاوتي از انيزومتروپيا وجود دارد كه هر دو چشم ميتواند نزديك بين(مايوپيا) و يا دوربين(هايپروپيا) ويا يك چشم نزديك بين (مايوپيا) و يك چشم دوربين(هايپروپيا) كه انتي متروپيا ناميده ميشود. معمولا اختلاف ۲ ديوپتر به عنوان انيزومتروپيا ناميده ميشود واختلاف بيشتر از ۲ ديوپتر به عنوان گراس انيزومتروپيا ناميده ميشود.

اتیولوژی

از نظر اتيولوژي ميتوان انيزومتروپيا را به دو گروه تقسيم بندي كرد:

انيزومتروپياي مادرزادي(كه به علت رشد متفاوت كره چشمها با منشا ارثي مبباشد)

انيزومتروپياي اكتسابي (كه در صدمه تك چشمي مانند خارج كردن كاتاراكت تك چشمي ايجاد ميشود)

درنوع ديگر تقسيم بندي ميتوان انيزومتروپيا را به دو  حاات مطلق ونسبي بيان كرد. حالت نسبي نوعي آنومالي انكساري است كه با اينكه عيب انكسار كلي دو چشم برابر است اما طول محوري ممكن است متفاوت باشد كه به يك تصوير شبكيه ايي واضح منجر مي شود اما يك اختلاف در اندازه تصاوير شبكيه اي و در ديامتر دايره تار وجود دارد.

حالت مطلق كه قدرت انكساري دو چشم نابرابر است خود ميتواند به۵ نوع تقسيم شود: ساده(يك چشم نرمال وچشم ديگر يا هايپرمتروپيك ويا مايوپيك ميباشد) مركب(هر دو چشم آمتروپيك هستند يعني يا هايپر متروپيك ويا مايوپيك ميباشند) مخلوط( يك هچشم هايپر متروپيك وديگري مايوپيك يعني آنتي متروپيا ميباشند) آستيگماتيك ساده(يك چشم امتروپيك وديگري آستيگماتيسم ساده يا هايپر متروپيك يا مايوپيك ميباشد) آستيگماتيك مركب(هردو چشم آستيگماتيك با درجات نابرابر ميباشند)

 

 

 

هر ۲۵/۰ اختلاف در قدرت انكساري اختلاف ۵/۰ درصدي در سايز تصاوير شبكيه اي ايجاد ميكند كه اختلاف بيشتر از ۴ تا۶ درصد به ندرت تحمل ميشود.

درانواع مشخص آنيزومتروپيا كورتكس بينايي مغز هر دو چشم را به طور همزمان استفاده نخواهد كرد(ديد دو چشمي) و در عوض ديد مركزي يكي ار چشمها را ساپرس خواهد كرد كه اگر اين حالت در ده سال اول زندگي كه كورتكس بينايي پيشرفت ميكند رخ دهد منجر به امبليوپيا ميشود يعني وضعيتي كه حتي با تصحيح مناسب عيب انكساري بيمار به ديد ۲۰/۲۰ دست پيدا نخواهد كرد.

يك مطالعه تخمين زد كه۶ درصد بيماراني كه انيزومتروپيا دارند بين ۶و ۱۸ سال ميباشند.

اپیدمیولوژی

از نظر اپيدميولوژي تعيين شيوع انيزومتروپيا مشكلاتي دارد: اول از همه اينكه اندازه گيري عيب انكساري ممكن است از يكي به ديگري تغيير كند و دوم اينكه معيار متفاوت براي تعيين كردن آنيزومتروپيا و مرز ميان آنيزومتروپيا وايزومتروپيا وابسته به حدودشان استفاده شده است.

بر اساس مطالعات مشخص شده كه آنيزومتروپيا غالبا در افراد با آمتروپياي بالا كه بيشتر مايوپها هستند رخ ميدهد.آنيزومتروپيا پراكندگي u  شكلي رابر طبق سن  دنبال ميكند كه اغلب درنوزادان چند هفته اي عادي ودر بچه هاي جوان نادرتر ونسبتا در نوجوانان وبزرگسالان عادي تر و بعد از پير چشمي شايعتر است وبا سن پيري به تدريج افزوده ميشود. افراد آنيزومتروپيك كه استرابيسم دارند بيشتر دوربين هستند وتقريبا همه ايزوتروپيا دارند ويا داشته اند. به هر حال تاثير دراز مدت انيزومتروپيا نتيجه تصحيح جراحي انحراف به سمت داخل وبر عكس ميباشد.براي بيماران ايزوتروپيا كه دستخوش جراحي استرابيسم ميشوند آنيزومتروپيا به طور بارزتري ممكن است يكي از ريسك فاكتورها براي پيشرفت اگزوتروپياي متوالي باشد وعملكردضعيف دو چشمي ممكن است يك ريسك فاكتورجهت پيشرفت انيزومتروپيا باشد.

حالات انكساري نابرابر كه به علت چرخشهاي نابرابراست به دوبيني وآستنوپيا منجر ميشود.

ویژگی های کلینیکی

از ويژگيهاي كلينيكي ميتوان به ديد دو چشمي- ديد متناوب- امبليوپي واسترابيسم اشاره كرد.

ديد دو چشمي در درجات كم آنيزومتروپيا رخ ميدهد اگر اختلاف بين دو چشم بيش از ۵ ديوپتر باشد ديد دو چشمي از بين ميرود در حالي كه قدرت عمل تطابق دو چشم يكسان است و تصوير يك چشم هميشه تار كه منجر به سيمپتومهاي آستنوپياي تطابقي ميشود.

ديد متناوب كه اگر آنيزومتروپيا بالا  وديد چشمها خوب است  بيمار عادت به استفاده  از چشم هايپر متروپيك براي دور وچشم مايوپيك براي نزديك پيدا ميكند.

اگر نقص در يك چشم بالا وديد خوبي ندارد چشم به طور كلي از ديد محروم و آمبليوپيك ميشود.

يك انحراف كان كا ميتنت تقاربي در بچه ها ايجاد ميشود  كه در ان چشم متقارب ميشود.

تست ها

تستها  يا براي ساپرشن ميباشد (مانند چهار نقطه ورث) ويا براي آمبليوپيا.

درمان

حالتهاي متفاوتي از درمان وجود دارد كه شامل:۱)تصحيح با عينك ۲)كنتاكت لنزها ۳)جراحي انكساري ۴)لنز داخل چشمي IOL ميباشد.

۱)تصحيح با عينك:

براي افراد با درجات بزرگ آنيزومتروپيا تصحيح با عينك ممكن است سبب شود كه بيمار يك اختلاف در بزرگنمايي تصوير بين دو چشم( آنيزوكونيا) را تجربه كند كه ميتواند از پيشرفت ديد دو چشمي خوب جلوگيري كند كه آنرا براي عينك گذاشتن بدون سيمپتوم(سردردها و خستگي چشم)خيلي سخت ميكند.به هر حال اين وضعيت هر چه زودتر درمان ميشود و ساده ترين انها سازگاري با عينك است.اين حالت با لنزهاي عينكي كه ميتواند سايز تصوير  نشان داده شده به چشم را تقريبا برابر كند ممكن ميشود كه به نام لنزهاي ايزوكونيك معروف هستند اگر چه در تمرين به ندرت انجام ميشود.

فرمول زير براي لنزهاي ايزوكونيك( بدون سيلندر) ميباشد:

فرمول:

 

 

t: ضخامت مركزي(به متر)-  n: ضريب انكساري- p: شعاع انحناي قدامي – h: فاصله ورتكس(به متر) – f: قدرت ورتكس خلفي (ضرورتا براي نسخه لنز). Magnification: بزرگنمايي

لنزهاي ايزوكونيك ميتواند اختلاف ۳ ديوپتر بين چشمها را جبران كند كه در اين اختلاف لنزها بايد خيلي مرءي باشد.

يك لنز متفاوت به حداقل ۳ ميليمتر ضخامت ويك شعاع انحنائ افزوده شده با ۵/۷ اسفر نياز دارد.

۲) كنتاكت لنزها:

براي افرادي كه نياز به تصحيح ايزوكونيك دارند گذاشتن كنتاكت لنزها توصيه ميشود در اين حالت اثر فاصله ورتكس و ضخامت مركزي تقريبا از بين ميرود يهني مقدار اندكي وجود دارد و احتمالا اختلاف سايز تصوير غير قابل توجه است و اين يك راه حل خوبي است براي آنهايي كه ميتوانند كنتاكت لنزها را تحمل كنند.

۳) جراحي انكساري:

جراحي انكساري فقط سبب  حداقل اختلافات سايز ميشود همانند كنتاكت لنزها در يك مطالعه روي ۵۳ كودكي كه  آمبليوپياي ناشي از  انيزومتروپيا داشتند  تصحيح جراحي آنيزومتروپيا با جراحي استرابيسمي همراه شد كه به پيشرفت  حدت بينائي وحتي ديد بعد  در خيلي از بچه ها  نياز داشت.

۴) لنز داخل چشمي:

بيرون آوردن لنز شفاف و جا گذاري  لنز داخل چشمي قابل تا شدن يا لنز داخل چشمي پگي بك.

    References

  1. Czepita D, Goslawski W, Mojsa A. “Occurrence of anisometropia among students ranging from 6 to 18 years of age.” Klin Oczna. 2005;107(4-6):297-9. Polish. PMID 16118943.

۲٫      William F. Astle; Jamalia Rahmat; April D. Ingram; Peter T. Huang (December 2007). “Laser-assisted subepithelial keratectomy for anisometropic amblyopia in children: Outcomes at 1 year”. Journal of Cataract & Refractive Surgery 33 (12): 2028–۲۰۳۴٫ doi:10.1016/j.jcrs.2007.07.024.

۳٫      Barrett BT, Bradley A, Candy TR (September 2013). “The relationship between anisometropia and amblyopia”. Progress in Retinal and Eye Research36: 120–۵۸٫ doi:10.1016/j.preteyeres.2013.05.001. PMC ۳۷۷۳۵۳۱.PMID ۲۳۷۷۳۸۳۲.

۴٫      Quote: “When strabismus is present in an anisometropic individual, it is almost always of the convergent type and is generally found in anisohyperopes but not anisomyopes.” Barrett BT, Bradley A, Candy TR (September 2013).“The relationship between anisometropia and amblyopia”. Progress in Retinal and Eye Research 36: 120–۵۸٫ doi:10.1016/j.preteyeres.2013.05.001.PMC ۳۷۷۳۵۳۱. PMID ۲۳۷۷۳۸۳۲.

۵٫      Yurdakul NS, Ugurlu S (2013). “Analysis of risk factors for consecutive exotropia and review of the literature”. Journal of Pediatric Ophthalmology and Strabismus 50 (5): 268–۷۳٫ doi:10.3928/01913913-20130430-01.PMID ۲۳۶۴۱۹۵۸.

۶٫      Fujikado T, Morimoto T, Shimojyo H (November 2010). “Development of anisometropia in patients after surgery for esotropia”. Japanese Journal of Ophthalmology 54 (6): 589–۹۳٫ doi:10.1007/s10384-010-0868-z.PMID ۲۱۱۹۱۷۲۱.

Agarwal A. Text book of ophthalmology. Volume .

اپتومتریست فدرا فروزش 

این خبر را به اشتراک بگذارید :