مصاحبه با معاون آموزشی بیمارستان فوق تخصصی چشم پزشکی فارابی

جناب آقای دکتر ساسان مقیمی فوق تخصص گلوکم

بمناسبت هفته جهانی گلوکوم (آب سیاه)

همانطور که می دانید ۱۸ اسفند ماه نخستین روز از هفته جهانی گلوکم(آب سیاه) می باشد و ما این بار سراغ یکی دیگر از مسئولین بیمارستان فوق تخصصی چشم پزشکی فارابی تهران رفتیم و ایشان با توجه به ترافیک کاری شدیدی که داشتند وقتی را برای ما در نظر گرفتند تا چند دقیقه ای در ارتباط با آب سیاه همکلام شویم.از شما همراهان جان تقاضا داریم با ما همراه شوید تا پای سخنان جناب آقای دکتر ساسان مقیمی ،معاون آموزشی بیمارستان فارابی تهران و فوق تخصص گلوکم بنشینیم.

–          آقای دکتر لطف می فرمایید خودتان را برای مخاطبین ما معرفی کنید؟

بنام خدا.بنده دکتر ساسان مقیمی هستم معاونت آموزی بیمارستان فارابی تهران،چشم پزشک و فوق تخصص گلوکم هستم و دوره فلوشیپ گلوکم را در دانشگاه UCLA لس آنجلس گذرانده ام و یک دوره چهار ماهه تصویربردای گلوکم را هم در UCSF سانفرانسیسکو سپری کرده ام .

–          آقای دکتر ما بمناسبت هفته جهانی گلوکم خدمت شما رسیده ایم،لطف می کنید این بیماری را برای ما تعریف کنید؟

بطور کلی می توان گفت گلوکم بیماری عصب باصره و سلولهای گانگلیونی عصب می باشد که فرد در اثر تخریب این سلولها دچار اختلال میدان بینایی می شود.

–          آقای دکتر این بیماری چه علائم و نشانه هایی می تواند داشته باشد؟

ببینید مشکل ما در مورد این بیماری این است که گلوکم تا مراحل پیشرفته علائم خاصی ندارد و بیماران زمانی پیش ما مراجعه می کنند تا قسمت اعظمی از میدان بینایی خود را از دست داده اند.بایستی سازماندهی خاصی داشته باشیم تا بیمار توسط چشم پزشک و یا اپتومتریست معاینه شود و هرگونه ابنرمالیتی سر عصب باصره و فشار چشم مورد بررسی قرار گیرد.

–          لطف می کنید نقش گلوکم در ارتباط با کم بینایی و نابینایی بیان کنید؟

این بیماری در بین دیگر بیماری هایی که منجر به نابینایی می شوند نسبتا شیوع بالایی دارند و یکی از عوامل مهم نابینایی بحساب می آید.اولین مورد کاتاراکت(آب مروارید) می باشد که با انجام عمل جراحی دید بیمار احیا می شود اما در مورد بیماری گلوکم دیگر الیافی که از بین بروند قابل بازگشت نیستند و فرد برای همیشه دید خود را از دست خواهد داد.

–          لطف می کنید چگونگی تشخیص این بیماری را برای ما شرح دهید؟

تشخیص بر اساس یکسری تغییرات رخداده در سرعصب،میدان بینایی و فشار چشم بالا انجام می شود و همزمانی دو تا از این فاکتور سه گانه نیازمند تشخیص قطعی گلوکم می باشد.از ۱۰-۱۵ سال پیش روش های جدید تصویربرداری این امکان را برای ما فراهم کرده است که با تکیه بر آنها بتوانیم این بیماری را راحتتر تشخیص دهیم.

–          چه توصیه ای برای بیماران دارید تا این بیماری زودتر تشخیص داده شود؟

قبل از اینکه بخواهم به این سوالتان پاسخ دهم بایستی به این نکته اشاره کنم که این بیماری نسبت به دیگر بیماری های شیوع بیشتری دارد و در مطالعه ای که در آ»ریکا انجام داده اند متوجه شدند که ۵۰ درصد از بیماران گلوکمی بموقع تشخیص داده نشده اند و این آمار در کشور ما چیزی در حدود ۹۰ درصد می باشد و این یعنی در کشور ما از هر ده بیمار فقط یک نفر هست که بموقع تشخیص داده شده است و این ها به این دلیل است که یک معاینه چشم پزشکی روتین در کشور نداریم و ما می توانیم از اپتومتریست ها و چشم پزشک ها برای غربالگری این بیماری استفاده کنیم.نکته مهمی که باید بدان توجه کنیم سابقه خانوادگی این بیماری می باشد و اخیرا اعلام شده براساس آمار های مختلف افرادی که اقوام درجه یک آنها مبتلا به این بیماری هستند ۴ تا ۸ برابر احتمال درگیری به این بیماری را دارند.توصیه می شود افراد بالای چهل سال بویژه آنهایی که سابقه خانوادگی این بیماری را دارند بایستی توسط چشم پزشک و یا اپتومتریست از نظر عصب باصره و فشار چشم معاینه شوند.

–          چه فواصل زمانی را پیشنهاد می کنید تا بیماران بر اساس آن به مطب های معاینه چشم مراجعه کنند؟

چهارچوب دقیقی برای این مورد وجود ندارد ولی توصیه می شود حدود چهل سالگی حتما یکبار معاینه گلوکمی انجام شود و بر اساس شواهد و مدارک بدست آمده از معاینه فرد معاینه کننده فاصله زمانی را مشخص می کند.توصیه می شود اسکرینینگ اولیه انجام شود و هر ۵ سال یک بار معاینه بعدی صورت پذیرد.

–          می توانید اشاره کوتاهی بکنید به روش های درمانی موجود در کشورمان ؟

در ابتدا باید بگم که متاسفانه در سطح غربالگری از کشور های پیشرفته بسیار عقب هستیم اما از نظر درمان خوشبختانه هم سطح کشور های پیشرفته می باشیم و از نظر دارویی گرفته تا تکنیک های پیشرفته جراحی ما هیچ مشکلی نداریم.مشکل عمده ما در بحث بیمه می باشد که در کشور های پیشرفته که بنده تجربه کار داشته ام بیمار هیچ هزینه ای در مورد شانت(یکی از روش های ماژور جراحی گلوکم می باشد) پرداخت نمی کرد اما در کشور ما این هزینه(حدود ۹۰۰ هزار تومان) را بایستی بیمار پرداخت نماید و تامین این هزینه برای افراد کم در آمد بسیار سخت است بطور مثال هستند خانواده هایی که دو یا سه فرزند گلوکم مادرزادی دارند و تامین این هزینه برای این خانواده ها بسیار دشوار می باشد.تا کنون حمایت بیمه در این زمینه کم بوده و امیدواریم با سیاست های جدید وزارت بهداشت این مورد هم رفع شود.

–          لطف می فرمایید نقش بیمارستان فارابی در زمینه تشخیص و درمان این بیماری توضیح دهید؟

بیمارستان فارابی بعنوان قطب علمی چشم پزشکی کشور اصلی ترین پذیرای بیماران چشم پزشکی کشور بویژه بیماران گلوکمی می باشد و می توانم بگم ما در روز بیش از ۲۰۰ بیمار گلوکمی را در این مرکز معاینه می کنیم و چیزی در حدود ۴۰ جراحی گلوکم را انجام می دهیم و از این جهت بار سنگینی روی دوش بیمارستان فارابی قرار دارد.هوانطور که قبل نیز اشاره کردم بیماران گلوکمی اکثرا از طیف کم درآمد جامعه هستند و کسی که گلوکم کار می کند بایستی علاوه بر جوانب علمی قضیه وضعیت اقتصادی بیمار خودش را هم در نظر بگیرد.

–          به نظر شما چه اقداماتی در ایران باید انجام دهیم تا از نظر پیشگیری به سطح کشور های پیشرفته برسیم؟

سوال خوبی پرسیدید و بنده در جواب باید عرض کنم که در ابتدا بایستی فرهنگ مراجعه به مراکز معاینه چشم را در جامعه ایجاد کنیم و این سوال را از خودمان بپرسیم که آیا فردی که در مناطق دور افتاده زندگی می کند معاینه چشم انجام می دهد؟باید فرد چه زن و چه مرد حدود چهل سالگی توسط اپتومتریست و چشم پزشک مورد معاینه  قرار گیرد و معاینه کننده جلسات بعدی معاینه را مشخص کند.مهمترین نکته فرهنگسازی است چون بر اساس سیاست های وزارت خانه های قبلی ما در کشور به اندازه کافی چشم پزشک و اپتومتریست داریم و الان فقط باید فرهنگسازی کنیم و همین کاری که شما انجام می دهید می تواند در امر فرهنگسازی بسیار کمک کننده باشد.

–          در پایان چه توصیه ای برای چشم پزشک ها،اپتومتریست ها و کلا جامعه سلامت بینایی کشور دارید؟

از تمام کسانی که کمک می کنند به درمان افراد مستحق چه چشم پزشک و چه رشته های دیگر کمال تشکر و قدردانی را دارم.

کلیدواژه ها :

این خبر را به اشتراک بگذارید :